|
Dersin Dili
|
İngilizce
|
|
Dersin Düzeyi
|
Lisans
|
|
Bölümü / Programı
|
Siyaset Bilimi Ve Kamu Yönetimi (İngilizce)
|
|
Öğrenim Türü
|
Örgün Öğretim
|
|
Dersin Türü
|
Seçmeli
|
|
Dersin Öğretim Şekli
|
Yüz Yüze
|
|
Dersin Amacı
|
Bu ders, kapsamlı bir çerçeve içinde Türkiye'nin idari yapısına ilişkin temel konuları inceleme altına almaktadır. İlk olarak, geç Osmanlı İmparatorluğu'ndan Türkiye Cumhuriyeti'ne idarenin Türkiye’de aldığı şekil geçirdiği dönüşümlerle ele alınmaktadır. Ardından çağdaş Türkiye Cumhuriyetinde cumhurbaşkanlığı, bakanlıklar, vilayet birimleri ve merkeze bağlı ve yerelde faaliyet gösteren diğer birimler incelenmektedir. Derste bu kurumların ne yaptığı, hangi yetkilere sahip olduğu ve idari yapıdaki konumları incelenmektedir. Ders güncel tartışmaları da göz ardı etmemektedir. Yeni kamu yönetimi anlayışı, yönetişim reformları, ademi merkezileştirme, kamu sektörü ve özel sektör ortaklıkları, yolsuzlukla mücadele politikaları ve Türk idari yapısında önem arz eden diğer konu ve sorunlar ele almaktadır.
Ders Türkiye’nin idari yapısını çok disiplinli bir tarzda incelemektedir. Konular siyaset bilimi, ekonomi, sosyoloji, tarih ve diğer sosyal bilimlerle iç içe sahip oldukları çok boyutluluk içinde ele alınmaktadır. Ders bu şekilde çalışma sahasının aldığı şekli ve maruz kaldığı değişim ve dönüşümleri çok boyutluluk içinde ele almaktadır. Derste sadece ders kitaplarına ve makalelere bağlı kalınmayacaktır. Kitap bölümleri ve makaleler okumak derste öğrenmenin temelini oluştururken, konularla ilgili filmler izleyip tartışmak, konuk konuşmacıları dinlemek ve kamu kurumlarının web sitelerini ve raporlarını incelemek diğer öğrenme araçları olacaktır.
|
|
Dersin İçeriği
|
Türkiye'nin geçmişten günümüze idari yapısının unsurları dersin genel içeriğini oluşturmaktadır. Daha geniş bir ifadeyle merkez teşkilatı, hükümet, cumhurbaşkanlığı, bakanlıklar, il idareleri, geri kalan merkez ve mahalli idare unsurları ile bunlara ilişkin kanun ve yönetmelikler ders içeriği içinde yer almaktadır.
|
|
Dersin Yöntem ve Teknikleri
|
|
|
Ön Koşulları
|
Yok
|
|
Dersin Koordinatörü
|
Yok
|
|
Dersi Verenler
|
Dr.Öğretim Üyesi HAKAN KÖNİ
|
|
Dersin Yardımcıları
|
Yok
|
|
Dersin Staj Durumu
|
Yok
|
Ders Kaynakları
|
Kaynaklar
|
Kapucu, N. ve Palabıyık, H. (2008). Turkish Public Administration: From Tradition to the Modern Age. Ankara: ISRO Yayınları.
Üstüner, Y. ve Yavuz, N. (2017). Turkey`s Public Administration Today: An Overview and Appraisal. Int. Journal of Public Administration, 41(10), 820-831.
İnalcık, H. (1977). Osmanlı İdaresinde Merkezileşme ve Ademi Merkezileşme. T. Naff & R. Owen (Ed.), 18. Yüzyıl İslam Tarihi Çalışmaları içinde (s. 27-52). Carbondale: Southern Illinois University Press.
Ortaylı, İ. (1979). Türkiye İdare Tarihi. Ankara: TODAİE Yayınları (seçme bölümler).
Heper, M. ve Berkman, A. Ü. (2009). Osmanlı-Türk Siyasetinde Bürokrasi. A. Farazmand (Ed.), Bürokrasi ve Yönetim içinde (s. 65-82). Boca Raton: CRC Press.
Zengin, O. (2019). Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi ve İdari Yapıya Etkisi. Emek Araştırma Dergisi, 10(15), 1-24.
Oyan, O. (2019). Yeni Anayasa ve Yeni Devlet Yapılanması. Çalışma ve Toplum, 60, 105-126.
Güran, S. (2005). İdare Hukuku. T. Ansay ve D. Wallace (Ed.), Türk Hukukuna Giriş içinde (s. 47-83). The Hague: Kluwer Law International.
Sezen, S. (2002). Küreselleşmenin Kamu Yönetimi Örgütlenmesine Etkisi: Türkiye Örneği. Türk İdare Yıllığı, 27-28, 3-26.
Çetin, Z. Ö. (2015). Türkiye`de Özel İl İdaresi Sisteminin Dönüşümü. Mediterranean Journal of Social Sciences, 6(3), 138-149.
Çiner, C. U. (2014). Türkiye`de Valilerin Rolünü Yeniden Düşünmek: Kamu Politikaları ve Metropolleşme. International Journal of Public Administration, 37(8), 445-455.
Bayırbağ, M. K. (2013). Türkiye`de Kamu Politikasında Süreklilik ve Değişim: Yeniden Dağıtım, Dışlanma ve Devletin Yeniden Ölçeklenmesi. International Journal of Urban and Regional Research, 37(4), 1123-46.
Bayraktar, U. (2014). Türk Siyasetinde Ademi Merkezileşme, Çok Merkezileşme ve Yeniden Merkezileşme. K. Göymen ve O. Sazak (Ed.), Merkezileşme-Ademi Merkezileşme Tartışması Yeniden içinde (s. 321-346). İstanbul: Istanbul Policy Center.
Sözen, S. (2012). Türkiye`de Son Dönem İdari Reformlar: Ön Değerlendirme. International Journal of Business and Social Science, 3(9), 168-173.
Emek, U. (2015). Altyapıda Türkiye`nin Kamu-Özel Ortaklığı Deneyimi: Fırsatlar ve Zorluklar. Utilities Policy, 37, 120-129.
Ciğeroğlu, Ö. M. ve Kulaç, O. (2019). Türk Kamu Yönetimi ve Politikasında Etik Karar Alma. Public Administration Issues, 5, 62-78.
Çatak, S. ve Çilingir, C. (2010). Türkiye`de Performans Esaslı Bütçeleme. OECD Journal on Budgeting, 3, 1-39.
|
|