|
Dersin Dili
|
İngilizce
|
|
Dersin Düzeyi
|
Lisans
|
|
Bölümü / Programı
|
İç Mimarlık ve Çevre Tasarımı (İngilizce)
|
|
Öğrenim Türü
|
Örgün Öğretim
|
|
Dersin Türü
|
Zorunlu
|
|
Dersin Öğretim Şekli
|
Yüz Yüze
|
|
Dersin Amacı
|
Design Studio III, stüdyoyu kültürel ve eğitsel etkileşim için eğitim odaklı alternatif bir öğrenme platformu olarak konumlandırmaktadır. Ders, bilgi paylaşımını, sosyal etkileşimi ve kültürel üretimi geleneksel sınıf modellerinin ötesine taşıyan; dinamik, kapsayıcı ve katılımcı bir öğrenme ortamı önermektedir.
Endüstri mirası yapıların yeniden işlevlendirilmesini odağına alan stüdyo, öğrencilerden mevcut bir endüstri yapısını Eğitim Çekirdeği (stüdyolar, seminer alanları, jüri ve eleştiri mekânları), Üretim Alanları (küçük ölçekli ve geri dönüştürülebilir üretim/deneme alanları) ile Kamusal Program ve Ortak Kullanım Alanlarından (geçici sergiler, açık jüriler, söyleşiler ve etkinlikler) oluşan kompakt ve karma kullanımlı bir mekâna dönüştürmelerini beklemektedir.
Öğrenciler; kullanıcı gereksinimleri ve mekânsal bağlam doğrultusunda işlevsel, estetik, tarihsel ve sürdürülebilir tasarım ölçütlerini bütüncül biçimde ele alırken; malzeme, mekânsal organizasyon ve çevresel performans üzerine araştırmalar yaparak portfolyolar, geçici sergiler, yayınlar ve benzeri somut öğrenme çıktıları üretirler. Bu stüdyoda "üretim", endüstriyel anlamdaki üretimden ziyade, öğrenmeye dayalı yeniden üretim olarak ele alınmaktadır. Tekrarlayan tasarlama, üretme, küratörlük ve paylaşım süreçleri aracılığıyla kültürel mirasın sorumlu biçimde yeniden yorumlanması hedeflenirken, stüdyo kamusal yaşama katkı sağlayan bir fikir üretim ortamına dönüşmektedir.
İstanbul Şişli'de yer alan Bomontiada, tarihi Bomonti Bira Fabrikası'nın yaratıcı bir kampüse dönüştürülmesiyle; canlı performanslar, sergiler, atölyeler ve gastronomi işlevlerini restore edilmiş endüstri yapıları içerisinde bir araya getirmektedir. SANALarc tarafından 2015 yılında tasarlanan kamusal alan düzenlemesi, Bomontiada'yı "post-endüstriyel İstanbul için bir laboratuvar" olarak tanımlarken; Han Tümertekin tarafından yürütülen restorasyon ve yeniden işlevlendirme çalışmaları endüstriyel dokunun okunabilirliğini korumaktadır. Günümüzde Babylon ve Ara Güler Müzesi gibi önemli kültürel odaklar ile ALT gibi esnek kullanım alanları; prova, prototip üretimi ve kamusal etkinliklere ev sahipliği yapmaktadır.
Üretim, buluşma ve sergileme işlevlerini bir araya getiren bu çok katmanlı yapı, eğitim odaklı stüdyo senaryosu için güçlü bir bağlam sunmaktadır. Bomontiada, ölçülebilir öğrenme çıktıları (jüriler, geçici sergiler, performanslar ve yayınlar) üreten; aynı zamanda geri dönüştürülebilir müdahaleleri ve kültürel mirasa duyarlı yaklaşımı benimseyen kompakt bir Stüdyo Okulu / Öğrenme Ortak Alanı (Learning Commons) tasarımı için uygun bir altyapı oluşturmaktadır. Kültürel ve akademik kurumların yoğun olarak bulunduğu bir bölgede yer alması sayesinde; kamusal jüriler, geçici sergiler ve üniversiteler ile müzeler arasında hızlı iş birliklerini destekleyerek eğitim odaklı yaklaşımı güçlendirmektedir.
Design Studio III, karmaşık iç mekân tasarım problemlerine odaklanan kapsamlı bir tasarım stüdyosudur. Dersin amacı; öğrencilerin kullanıcı ihtiyaçları ve mekânsal bağlam doğrultusunda işlevsel, estetik, tarihsel ve sürdürülebilir tasarım çözümlerini bütüncül biçimde geliştirebilmelerini sağlamaktır. Öğrenciler; tasarım metodolojileri, malzeme kullanımı, mekânsal organizasyon ve çevresel tasarım kriterlerini araştırarak yenilikçi iç mekân önerileri geliştireceklerdir.
Bu stüdyo, endüstri sonrası yapıların yeniden işlevlendirilmesini yeni bir öğrenme modeli çerçevesinde ele almaktadır. Bu kapsamda üretim, öğrenme odaklı yeniden üretim olarak tanımlanmakta; araştırma, öğrenme ve tasarım döngüleri aracılığıyla yapının kültürel, sosyal ve somut olmayan değerleri yeniden yorumlanmaktadır.
Ders, öğrencileri endüstri mirası yapıların tarihsel kimliğini korurken çağdaş tasarım yaklaşımlarını bütünleştirme konusunda düşünmeye teşvik etmektedir. Tasarım sürecinde özgünlük, geri döndürülebil
|
|
Dersin İçeriği
|
Bu stüdyo, endüstri sonrası iç mekânların yeniden işlevlendirilmesine odaklanmakta; mevcut yapıların kompakt, karma kullanımlı ve öğrenme odaklı mekânsal ekosistemlere dönüştürülmesini ele almaktadır. Öğrenciler, Eğitim ve Öğrenme Çekirdeğini (stüdyolar, seminer alanları, jüri ve eleştiri forumları) tasarlarken; Üretim Altyapılarını (malzeme laboratuvarları, dijital üretim alanları, medya mekânları) bütünleştirecek ve Paylaşım ve Sergileme Programlarını (geçici sergiler, açık jüriler, söyleşiler ve etkinlikler) kurgulayacaktır. Tüm tasarım müdahalelerinin geri dönüştürülebilir, minimum düzeyde ve yapının özgün kimliğine duyarlı olması temel tasarım yaklaşımını oluşturmaktadır.
Ders; koruma kuramını sürdürülebilir tasarım, toplumsal katılım ve yeni üretim biçimleriyle ilişkilendirerek ele almaktadır. Müzik ve Performans, Zanaat ve Malzeme, Dijital Üretim ve Yeni Medya ile Mimarlık ve Mekânsal Sistemler başlıklarından oluşan alt tema grupları, öğrencilerin araştırma-temelli tasarım süreçlerine yön vermektedir. Dinamik tasarım okulları ve yaz akademilerinden seçilen örnek çalışmalar aracılığıyla yürütülen vaka temelli öğrenme yaklaşımı; program geliştirme, dolaşım kurgusu ve endüstri mirasının yeniden canlandırılmasına yönelik tasarım stratejilerinin geliştirilmesini desteklemektedir.
|
|
Dersin Yöntem ve Teknikleri
|
Lecture, Demonstration, Discussion, Question and Answer, Practice, Desk Critiques, Research Assignments, Presentation.
|
|
Ön Koşulları
|
( IAD 202 )
|
|
Dersin Koordinatörü
|
Yok
|
|
Dersi Verenler
|
Dr.Öğretim Üyesi Hüma Tülce Uman huma.tulce@ankarabilim.edu.tr
|
|
Dersin Yardımcıları
|
Yok
|
|
Dersin Staj Durumu
|
Yok
|
Ders Kaynakları
|
Kaynaklar
|
Alfrey, J. Putnam,T. (1992). The Industrial Heritage: Managing Resources and Uses. London and New York: Routledge - Avrami, E. Mason, R. & Torre, M. (2000). Values and Heritage Conservation. Los Angeles: The Getty Conservation Institute. - Binggeli, C. (2013). Materials for interior environments (2nd ed.). John Wiley & Sons. - Brandi, C. (2005). Theory of Restoration. Rome : Istituto centrale per il restauro. - Brooker, G., & Stone, S. (2018). Re-readings: Interior architecture and the design principles of remodelling existing buildings (2nd ed.). RIBA Publishing. - Douet, J. (2013). Industrial Heritage Re-tooled: The TICCIH Guide to Industrial Heritage Conservation. London and New York: Routledge. - Cengizkan, A. (2009). Fabrikada Barınmak: Erken Cumhuriyet Döneminde Türkiyede İşçi Konutları: Yaşam, Mekan ve Kent. Ankara: Arkadaş Yayınevi. - Darley, G. (2003). Factory. London: Reaktion Books Ltd.
|
|
Ders Notları
|
- Alfrey, J. Putnam,T. (1992). The Industrial Heritage: Managing Resources and Uses. London and New York: Routledge - Avrami, E. Mason, R. & Torre, M. (2000). Values and Heritage Conservation. Los Angeles: The Getty Conservation Institute. - Binggeli, C. (2013). Materials for interior environments (2nd ed.). John Wiley & Sons. - Brooker, G., & Stone, S. (2018). Re-readings: Interior architecture and the design principles of remodelling existing buildings (2nd ed.). RIBA Publishing. - Douet, J. (2013). Industrial Heritage Re-tooled: The TICCIH Guide to Industrial Heritage Conservation. London and New York: Routledge. Lynch, P. (2020). Reuse, renew, recycle: Recent architecture with recycled and upcycled materials. Prestel Publishing. - Macdonald, S. Normandin, K. & Kindred, B. (2007). Conservation of Modern Architecture. Shaftesbury : Donhead. - Plevoets, B., & Van Cleempoel, K. (2019). Adaptive reuse of the built heritage: Concepts and cases of an emerging discipline. Routledge. - Prudon, T. H. M. (2008). Preservation of Modern Architecture. Hoboken, N.J.: Wiley. - Schneiderman, S., & Adams, S. (2015). New industrial spaces: Flexible and adaptable workspaces in former industrial buildings. RIBA Publishing. - Stark, A., & Rowlands, T. (2014). Designing for change: Adaptive reuse strategies for industrial heritage sites. Architectural Design, 84(2), 78-85. - Stratford, H., & Giddings, B. (2022). Industrial reuse and revitalization: The transformation of manufacturing spaces. Architectural Press. - Stratton, M. (2000). Industrial Buildings Conservation and Regeneration. London: Taylor & Francis. - Van Heuvel, D. (2004). Re-use of industrial buildings: Design guidelines for adaptive reuse. NAi Publishers.
- Alfrey, J. Putnam,T. (1992). The Industrial Heritage: Managing Resources and Uses. London and New York: Routledge - Avrami, E. Mason, R. & Torre, M. (2000). Values and Heritage Conservation. Los Angeles: The Getty Conservation Institute. - Binggeli, C. (2013). Materials for interior environments (2nd ed.). John Wiley & Sons. - Brandi, C. (2005). Theory of Restoration. Rome : Istituto centrale per il restauro. - Brooker, G., & Stone, S. (2018). Re-readings: Interior architecture and the design principles of remodelling existing buildings (2nd ed.). RIBA Publishing. - Douet, J. (2013). Industrial Heritage Re-tooled: The TICCIH Guide to Industrial Heritage Conservation. London and New York: Routledge. - Cengizkan, A. (2009). Fabrikada Barınmak: Erken Cumhuriyet Döneminde Türkiyede İşçi Konutları: Yaşam, Mekan ve Kent. Ankara: Arkadaş Yayınevi. - Darley, G. (2003). Factory. London: Reaktion Books Ltd. - English Heritage. (1995). Modern Matters: Principles and Practice in Conserving Recent Architecture. London: English Heritage. - Jokilehto, J. (1999). A History of Architectural Conservation. UK: Butterworth-Heinemann. - Jokilehto, J. (2009). Conservation Principles in the International Context, In A. Richmond & A. L. Bracker (eds.), Conservation: Principles, Dilemmas and Uncomfortable Truths (pp.73-84). London and New York: Routledge. - Jokilehto, J. (2011). ICCROM and the Conservation of Cultural Heritage: A history of the Organization’s first 50 years, 1959-2009. Rome: ICCROM. - Lang, P. (Ed.). (2013). Makers: A new wave of production, design, and entrepreneurship. Thames & Hudson. - Lynch, P. (2020). Reuse, renew, recycle: Recent architecture with recycled and upcycled materials. Prestel Publishing. - Macdonald, S. Normandin, K. & Kindred, B. (2007). Conservation of Modern Architecture. Shaftesbury : Donhead. - Madran, E. & Özgönül, N. (1999) International Documents Regarding the Preservation of Cultural and Natural Heritage. METU: METU Faculty of Architecture Press. - Madran, E. & Özgönül, N. (2005). Kültürel ve Doğal Değerlerin Korunması. Ankara: Mimarlar Odası. - Madran, E. & Kılınç, A. (2008). Korumada Yeni Tanımlar Yeni Kavramlar Endüstri Mirası. Ankara: TMMOB Mimarlar Odası Genel Merkezi. - Oevermann, H. &
|
|